αυτοοργάνωση - αυτοοργάνωση - αυτοοργάνωση

ΟΙ ΚΑΡΑΜΕΛΕΣ. Ένα από τα πράγματα που με ενοχλούν στην πολιτική (υπο)κουλτούρα είναι οι "καραμέλες". Πρόκειται για φράσεις-κλισέ που ακούγονται από παντού και δυστυχώς έχουν περάσει και στην κοινωνία. Οι καραμέλες του τύπου ότι τα προβλήματα θα λυθούν αν "κατέβουμε στους δρόμους", όταν "σηκωθούμε από τον καναπέ", όταν "κλείσουμε την τηλεόραση"..κλπ. Πρόκειται για φράσεις που φαινομενικά λένε κάτι αλλά στην ουσία αποπροσανατολίζουν και δεν προσφέρουν τίποτα το εποικοδομητικό. Αγαπητέ φίλε, μην τα βάζεις με τον καναπέ σου. Ο καναπές σε αναπαύει για λίγες ώρες το βραδάκι μετά από πολλές ατέλειωτες ώρες τρεξίματος. Η γυμναστική και άλλες δημιουργικές ασχολίες πρέπει οπωσδήποτε  να προστεθούν πριν ή μετά από την ξεκούρασή σου αλλά σε τι σου φταίει ο καναμπές;

ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ & ΠΟΡΕΙΕΣ. Είμαι υπερ των καταλήψεων, των συλλαλητηρίων κλπ ως στοχευμένα εργαλεία πίεσης σε συγκεκριμένο χώρο και χρόνο. Η  καθημερινή χρήση τέτοιων πρακτικών όμως έχουν μειώσει πολύ την δύναμή τους. Δεν είναι προφανές αυτό;;;; Ποτέ δεν κατάλαβα πως γίνεται να λυθούν τα σύνθετα προβλήματα της χώρας με το να αποφασίσουμε όλοι "να κατέβουμε στους δρόμους". Τι θα αλλάξει;  Εκεί στον δρόμο θα συζητήσουμε και θα προτείνουμε λύσεις; Θα διώξουμε τους "κακούς" πολιτικούς και θα έρθουν οι άλλοι, οι "καλοί"; Αυτή η (υπό)κουλτούρα συμμετοχής των πολιτών στα κοινά έχει κερδίσει έδαφος στην λογική της εκτόνωσης και όχι στην βάση της ουσιαστικής επίλυσης των προβλημάτων. Με ενοχλεί όταν ακούω τέτοια φρασεολογία να υιοθετούν όλοι εκείνοι  που περιμένουν ένα συλλαλητήριο για να εξιλεώσουν την εικόνα τους στην ιστορία και την συνείδησή τους. Εκείνοι που στην καθημερινότητά τους σιωπούν. Εκείνοι που όταν συμμετέχουν στα κοινά χτυπούν απλώς τις πλάτες των συντρόφων τους, δεν ασκούν εποικοδομητική κριτική, δεν ορθώνουν το ανάστημά τους και δεν προτείνουν τίποτα το διαφορετικό. Δεν καταγγέλλω τα άτομα, αλλά την λάθος (υπο)κουλτούρα που έχει κυριαρχήσει. Πιστεύω ότι τα ίδια άτομα, υπό άλλες συνθήκες μπορούν να συμμετάσχουν πιο δημιουργικά.

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ. Στο αντίπαλο δέος, βρίσκονται οι ενεργοί πολίτες που συνήθως δεν εμπνέονται από την πολιτική και συμμετέχουν σε διάφορες δράσεις και πρωτοβουλίες καθημερινά πχ σε συλλόγους προστασίας ασθενών, ανηλίκων, περιβάλλοντος κλπ. Δυστυχώς η συμμετοχή σε μια τέτοια ομάδα προϋποθέτει να διαθέσεις μεγάλη δόση υπομονής, επιμονής και ματαιοπονίας. Δηλαδή να κουράζεσαι πολύ για να εντοπίσεις τα πραγματικά προβλήματα μαζί με άλλους, να διατυπώνεις συγκεκριμένες προτάσεις αλλά τελικά να βρίσκεσαι στο έλεος ενός διεφθαρμένου παλαιοκομματικού σωλήνα περιμένοντας να υιοθετήσει τις προτάσεις σου. Κάτι πρέπει να αλλάξει λοιπόν, και αυτό δεν είναι "να βγούμε στους δρόμους". Πρέπει να αλλάξουν οι πολιτικοί θεσμοί συμμετοχής στα κοινά. Τι μας λείπει λοιπόν;

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ. Δεν μας λείπει το "ξύπνημα" ούτε μας φταίει ο "καναπές". Οι ενεργοί πολίτες ήδη υπάρχουν και είναι πολλοί αλλά δεν υπάρχουν εκείνοι οι πολιτικοί θεσμοί μέσα από τους οποίους θα ενσωματώνεται η φωνή τους. Χρειαζόμαστε έναν νέο ανοιχτό θεσμό συμμετοχής των πολιτών στα κοινά. Έναν θεσμό που θα που θα ενσωματώνει αυθόρμητα και φυσικά την φωνή των απλών πολιτών μέσα στον κομματικό μηχανισμό.  Έναν ανοιχτό θεσμό στον οποίο οι πολίτες θα μπορούν να  συμμετέχουν σε μικρές ή μεγαλύτερες ομάδες της επιλογής τους. Μας λείπει δηλαδή ο θεσμός της "αυτοοργάνωσης" των πολιτών που θα μπορούν να λειτουργούν μέσα στα κόμματα και παράλληλα με τις Τοπικές Οργανώσεις οι οποίες έχουν ερημώσει.

Η αυτοοργάνωση καταρχήν είναι μια πρωτοποριακή ιδέα ελεύθερης συμμετοχής στα κοινά. Αναφέρεται στην ικανότητα μιας οποιασδήποτε ομάδας πολιτών να μπορούν αυθόρμητα να αποκτήσουν θεσμική επικοινωνία με ένα κόμμα και την πολιτική ιεραρχεία εκ των έσω χωρίς την μεσολάβηση ενός ψηφοθήρα πολιτικού. Τα social networks του διαδικτύου αποτελούν μια virtual αποικόνιση της ιδέας της αυτοοργάνωσης. Το διαδίκτυο μπορεί να παίξει καταλυτικό ρόλο στην δημιουργία και την πολιτική ενσωμάτωση τέτοιων ομάδων αλλά και το αντίστροφο. Τολμηρές καινοτομίες ηλεκτρονικής δημοκρατίας ή νέοι θεσμοί συμμετοχικής δημοκρατίας μπορούν να προκύψουν μέσα από πειραματισμούς που θα θελήσουν να ξεκινήσουν μικρότερες ομάδες με συμπεράσματα τα οποία θα δημοσιοποιούν. Θα είναι μια μόνιμη ανοιχτή πόρτα για τους πολίτες και ειδικά τους νέους που θέλουν να ασχοληθούν με τα κοινά περισσότερο δημιουργικά.

ΠΕΡΙ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΥ
"...Σκοπός της αυτοοργάνωσης (ή μάλλον θεωρητικός στόχος προς το παρόν και ελπίζω πράξη σύντομα) είναι να «λειτουργήσει» εκεί που τελειώνει η αρμοδιότητα του κράτους και αρχίζει η κοινωνία. Δηλαδή, οι αυτο-οργανώσεις είναι το σημείο επαφής του κράτους με τους ενεργούς πολίτες αυτής της κοινωνίας..." Γ. Αγγέλου, 

Το παραπάνω χαρακτηριστικό απόσπασμα αποτελεί τμήμα κειμένου από το blog του Γιάννη Αγγέλου με τίτλο "ΠΕΡΙ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΥ". Σας συνιστώ να μελετήσετε και τα υπόλοιπα άρθρα από το ίδιο Blog, καθώς η πνευματική εργασία του Γ. Αγγέλου είναι πολύ διαφωτιστική ειδικά σε θέματα που αφορούν την αυτοοργάνωση και τις απαραίτητες τομές που έχει ανάγκη σήμερα ο πολιτικός χώρος http://ggange.blogspot.com. Δεδομένης της  ευρωπαϊκής και δημοκρατικής κουλτούρας του Γ. Παπανδρέου  ελπίζουμε πως τέτοιες φωνές θα ληφθουν σοβαρά υπόψη στον κομματικό σχεδιασμό του ΠΑΣΟΚ.