Δεν υπάρχουν κανόνες μα μόνο εξαιρέσεις...

ΣΦΙΑ: πρότυπο μοντέλο συμμετοχής των πολιτών στα κοινά

Το καλύτερο μοντέλο συμμετοχής των πολιτών στα κοινά, από όσα έχω γνωρίσει, είναι εκείνο με το οποίο λειτουργεί ο ΣΦΙΑ (Σύλλ. Φοιτ. Ιατρ. Αθήνας "Γρηγόρης Λαμπράκης"). Δεν είναι τυχαία ο πιο δυναμικός σύλλογος και ο πρώτος σε διεκδικήσεις.

Όταν ένα μέλος του ΣΦΙΑ (=φοιτητής) διαπιστώσει ένα πρόβλημα δεν είναι μονόδρομος το να απευθυνθεί στον "παραταξιακό" συμφοιτητή του αλλά φτιάχνει επί τόπου "ανοιχτή επιτροπή για το τάδε ζήτημα" και μαζί με 5-6 παιδιά επισκέπτονται τον καθηγητή ως "ανοικτή επιτροπή" και ενημερώνουν για το αποτέλεσμα τον Σύλλογο. Τα θετικά είναι κυρίως δυο:

1ον) Οι παρατάξεις, αναλογικά με άλλους συλλόγους, θα επιλέξουν στους κόλπους τους περισσότερους δυναμικούς φοιτητές επειδή δεν τους συμφέρει να είναι ούτε ανεξάρτητοι ούτε αντίπαλοι. Άρα οι "κομματικοί" δεν τους "παίρνει" να σκέπτονται μονοδιάστατα [1] .

2ον) Οι έχοντες την εξουσία (καθηγητές) σέβονται περισσότερο τις ανοιχτές επιτροπές επειδή η συμπεριφορά του καθηγητή θα αναφερθεί στην τακτική συνέλευση του ΣΦΙΑ και αν υπήρξε κατάχρηση εξουσίας ο ΣΦΙΑ θα στείλει με φαξ γραπτώς αίτημα παραπόνου προς όλους: τον πρόεδρο της σχολής, τον κοσμήτορα, τους καθηγητές κλπ ζητώνας να βρεθεί λύση και αν χρειαστεί να συνετιστεί ο συνάδελφός τους.

Άρα το μοντέλο συνίσταται στο εξής: ο ΠΟΛΙΤΗΣ σχηματίζει/συμμετέχει σε ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ η δράση των οποίων είναι ανάλογη της "πέρασης" που έχουν τα αιτήματα στην κοινωνία. Τα κόμματα κάνουν αγώνα δρόμου να φτιάξουν ανοιχτές επιτροπές για τα διάφορα προβλήματα για να εκπροσωπήσουν τους πολίτες αλλά όποτε καθυστερούν/αυθαιρετούν οι πολίτες αναλαμβάνουν θεσμικά τις τύχες στα χέρια τους.

[1] Υπάρχουν πάντα εξαιρέσεις...

Κερδοσκοπικά παιχνίδια εις βάρος της Ελλάδος

Ακολουθεί απόσπασμα από άρθρο στην εφημερίδα "Τα Νέα".

Στο όριο είναι ο Γιώργος Παπανδρέου να καταγγείλει δημόσια, κερδοσκοπικά παιχνίδια που παίζονται διεθνώς εις βάρος της Ελλάδας, με τη σύμπραξη στελεχών της Κομισιόν, αλλά και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Πληροφορούμαι έγκυρα ότι ο Πρωθυπουργός, που έχει ενημερωθεί από ανώτατη πηγή του διεθνούς τραπεζικού συστήματος «για το τι γίνεται», εξετάζει σοβαρά να κάνει διάγγελμα για να εξηγήσει στον ελληνικό λαό τι ακριβώς συμβαίνει με τα δημόσια οικονομικά της χώρας και το πώς επηρεάζονται αυτά από τα παιχνίδια που έχουν στηθεί στην πλάτη της χώρας, για να κερδοσκοπήσουν μεγάλοι τραπεζικοί οργανισμοί. Κυβερνητική πηγή μού έλεγε χαρακτηριστικά ότι «το καλαμπούρι με τις δηλώσεις Προβόπουλου, σε συνδυασμό με διάφορα δημοσιεύματα, και εκθέσεις τύπου Ντόιτσε Μπανκ, μας έχει κοστίσει ήδη 100 εκατ. ευρώ. Ε, αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί και θα βρούμε τρόπο να το σταματήσουμε». Το ερώτημα είναι πώς. Παλιότερα, λίγο πριν από τις εκλογές, σε μια συνομιλία του, ο Γιώργος είχε πει ότι «αν μας εκβιάζουν (για το έλλειμμα, και το χρέος), θα αντιδράσουμε αναλόγως. Εκβιασμοί δεν περνάνε. Τέλος. Αν δεν τους ενδιαφέρει να βρεθεί μια χώρα της ΟΝΕ, η χώρα μας, στα όρια της πτώχευσης, ξέρουν πολύ καλά τι πρέπει να κάνουν. Κι αυτό θα τους πω». Φαίνεται πως ώρα ήρθε η ώρα να το κάνει πράξη. Για να δούμε...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡ. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΣ
πηγή: www.tanea.gr

Επιλογή Γενικών Γραμματέων: ανάλυση με κριτική ματιά

Μεταφέρω μια ενδιαφέρουσα κριτική ανάλυση για τον τρόπο επιλογής και τα προσόντα των γενικών γραμματέων. Συμφωνώ με τον Thepo στο γεγονός ότι είναι άλλο να ξέρεις ότι είσαι αποκλεισμένος και άλλο να σου λένε έλα μαζί μας να βοηθήσεις και στο τέλος να μένεις πάλι απ' έξω. Τα επόμενα βήματα του ΠΑΣΟΚ πρέπει να είναι προσεκτικά διότι θα έρθει μπούμερανγκ. Η δημόσια διαβούλευση και η ηλεκτρονική διακυβέρνηση χρειάζονται σωστό σχεδιασμό. Αν δεν υπάρχει συνέπεια κατά την υλοποίηση το αποτέλεσμα θα είναι δυσάρεστο.

Ακολουθεί ολόκληρο το άρθρο από to blokaki by Thepos

Το blokaki ποτέ δεν έκρυψε την υπερ της εκλογής του ΠΑΣΟΚ αυτήν την φορά στην κυβέρνηση αλλά ποτέ δεν έπαψε να έχει και μια στάση κριτική απέναντι στα τεκταινόμενα από την 4η Οκτωβρίου και μετά.Σκοπός μου είναι να βοηθήσω την χώρα αυτή να μπει επιτέλους σε έναν σωστό δρόμο ανάπτυξης και προόδου που να δώσει το δικαίωμα στα παιδιά όλου του κόσμου να κοιτάξουν, αν όχι άμεσα ίσα αλλά σε μια προοπτική, στα ίσα τον "ήλιο". Να δω τον πατέρα μου αλλά και εμένα μεθαύριο να γερνάμε με αξιοπρέπεια. Να μην φοβάμαι να αρρωστήσω.Να έχω το δικαίωμα της πρόσβασης όπως όλοι στην πληροφόρηση στην δημιουργία και γιατί όχι και στην επιτυχία.Για την αποτυχία δεν μιλάω γιατί είναι το μόνο που έχουμε. Αυτό είναι το όραμά μου και γι' αυτό παλεύω.Σήμερα με το ΠΑΣΟΚ αύριο ίσως με άλλους ή μόνος μου.

Ας περάσουμε όμως στο σήμερα.
Για να ευλογήσουμε τα γένια μας ήμουν ο πρώτος νομίζω που έγραψα ότι το έλλειμμα θα φτάσει στο 135% του ΑΕΠ όταν όλοι λέγανε για 98-105. Αυτό γιατί τα οικονομικά και κατεπέκταση τα μαθηματικά είναι "κουκιά μετρημένα" και αν σκεφτείς στοιχειωδώς βρίσκεις την αλήθεια.
Τώρα για το θέμα του επιδώματος καλά έκανε και το έδωσε.Αν κάποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν το παίρνει γιατί... κλπ θα πω ότι πάντα δυστυχώς θα υπάρχουν και αδικημένοι. Λεφτά για όλους δεν υπάρχουν οπότε ότι αποφάσισε είναι καλώς καμωμένο.

Εκεί που έχω την μεγάλη ένσταση είναι όπως έχω πει στους Γ.Γ. Θα προτιμούσα ο Πρωθυπουργός να πει ότι κάνω ένα σχήμα μάχης για τώρα με ανθρώπους που γνωρίζω καλά και στην συνέχεια σε έναν χρόνο κρίονται όλοι από την αρχή με τα Α,Β,Γ κριτήρια.

Θέλησε και είναι κατανοητό να δώσει το στίγμα του αλλά φοβάμαι ότι γυρίζει μπούμερανγκ. Διότι άλλο είναι να ξέρεις ότι είσαι αποκλεισμένος και άλλο να σου λένε έλα μαζί μας να βοηθήσεις και στο τέλος να μένεις πάλι απ' έξω. Υποσημείωση εγώ δεν κατέθεσα βιογραφικό και άρα δεν μιλάω για μένα.

Το σκοτεινό σημείο αυτής της υπόθεσης είναι τα κριτήρια.
Ποια είναι τα κριτήρια επιλογής των εν λόγω ΓΓ; Κανείς δεν ξέρει. Είναι οι τίτλοι σπουδών; η εμπειρία;οι κατάλληλες γνωριμίες; Άγνωστο. Όλοι φαντάζονται ότι το τελευταιό είναι αυτό που μετράει. Αλλαξε ο Μανωλιός και η γαλάζια συνέντευξη έγινε πράσινη.
Ας δούμε όμως τα κριτήρια από την αρχή για να δούμε που καταλήγουμε.

α) Οι τίτλοι σπουδών.
Ο Γ.Γ θα πρέπει να μετατρέψει την πολιτική σε πράξη.
Άρα πρέπει να μπορεί να μάθει εύκολα το υπουργείο.
Να μπορεί να συνεργάζεται με τους διευθυντές και όχι μόνο.
Να καταλαβαίνει το σύνολο των προβλημάτων.
Να δίνει λύσεις σε αυτά ή να προτείνει λύσεις στον υπουργό.
Μπορείτε να μου πείτε σε ποια σχολή τα διδάσκουν όλα αυτά;

β)Η εμπειρία.
Επειδή ζούμε στην Ελλάδα αν δεν έχει τύχη να γεννηθείς πλούσιος συγγενής ή γνωστός πολιτικού ή παπά ή οσφυοκάμπτης θέση υψηλού επιπέδου στο ελληνικό δημόσιο δεν παίρνεις. Άρα για ποια εμπειρία μιλάμε;Αυτήν της μικρής κάστας ανθρώπων που περιέγραψα. Αν επρόκειτω βέβαια για ανθρώπους με εμπειρία στο εξωτερικό και όχι βέβαια στα γραφεία της ΕΕ μια και εκεί κατά κανόνα πάνε μόνο οι "τσάσοι" τότε πως να πω κάτι. Έχω έναν γνωστό που είναι project-manager της NOKIA. Είχε μάλιστα αναλάβει το κομμάτι των Ολυμπιακών του Πεκίνου.Αυτόν τον άνθρωπο ή και άλλους ανάλογους γιατί δεν τους κάλεσαν να αναλάβουν θέσεις ευθύνης;

γ) Για όσους θυμούνται ο Παπαδόπουλος είχε κάνει κυβέρνηση με πανεπιστημιακούς.Πες τε μου ποιο ήταν το κέρδος για τον κόσμο.

Αλλά και μετά οι διάφοροι ΓΓ ήταν με πτυχία δεν ήταν αγράμματοι τι προσέφεραν; ΤΙΠΟΤΕ. Απόδειξη ότι η χώρα πάει από το κακό στο χειρότερο.

Αυτό συμβαίνει γιατί κανείς από τους προαναφερόμενους ΓΓ έχουν τόση σχέση με την ζώσα πραγματικότητα όση η ανατολή με την δύση. Κλασικό παράδειγμα αυτού που λέω οι εκάστοτε ΓΓ του υπουργείου παιδείας.Οι περισσότεροι από αυτούς έχουν 40 χρόνια από την τελευταία επαφή τους με τα σχολεία κάθε βαθμίδας.Άστε που οι περισσότεροι για να μην πω όλοι ποτέ δεν δίδαξαν σε μια τάξη για να ξέρουν τι σημαίνει διδασκαλία. Έχοντας λοιπόν μια θολή εικόνα από τα νιάτα τους και μια παραμορφωμένη από τα βιβλία προσπαθούν να λύσουν το πρόβλημα της παιδείας.Γίνεται; Όχι βέβαια.
Άλλο κλασικό παράδειγμα είναι οι του Οικονομικού υπουργείου. Ούτε ένας από αυτούς ποτέ δεν είχε επιχείρηση.Ποτέ δεν χρειάστηκε να εφεύρει κόλπα για να μπορέσει να επιζήσει.Ποτέ δεν έχει πεινάσει για να ξέρει την αξία του χρήματος.Ποτέ δεν έχει χρειαστεί να περιμένει χρόνια για να αποκτήσει κάτι που ίσως έχουν όλοι οι άλλοι.Γι' αυτό και αποτυγχάνουν. Αν δεν ξέρεις πως κλέβουν πως θα πιάσεις τους κλέφτες;Αν δεν ξέρεις γιατί κλέβουν πως θα γιατρέψεις το πρόβλημα;

Μακράν ο πιο πετυχημένος υπουργός οικονομικών για παράδειγμα ήταν ο Δ.Τσοβόλας. Αυτό γιατί ήξερε τι σημαίνει ζωή και δεν ήταν μέλος του συστήματος γι' αυτό και πολεμήθηκε με τόση λύσσα απ' όλους.

Σε όποιο υπουργείο και αν ψάξουμε θα δούμε ότι τα πραγματικά κριτήρια μάλλον δεν θα τα καλύψουν και θα μείνουν στα δήθεν.

Μεγάλο κόστος κύριε Πρωθυπουργέ επωμίζεσαι και δεν είναι σωστό αλλά ούτε και για σένα δίκαιο.

Πηγή: to blokaki (Thepos)

Ο Γ. Παπανδρέου και οι Εθελοντές Διαδικτύου

Ακολουθεί άρθρο του Πασχου Μανδραβελη / pmandravelis@kathimerini. gr

πηγή: Καθημερινή

Oταν ο κ. Γιώργος Παπανδρέου είπε «δεν χρωστάω σε κανέναν», όλοι σκέφτηκαν τους βαρώνους του Τύπου που τον πολέμησαν λυσσαλέα και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα στα οποία δεν θέλησε να δώσει τα διαπιστευτήριά του. Ελάχιστοι σκέφτηκαν ότι το ίδιο ισχύει και για το ΠΑΣΟΚ. Δεν αναφερόμαστε φυσικά στους ψηφοφόρους τού κόμματός του, αλλά στον κομματικό μηχανισμό. Μιλάμε για εκείνα τα 50 - 60 άτομα σε κάθε νομό της χώρας που μέχρι σήμερα χρειάζονταν για να οργανώνουν την μεταφορά του μηνύματος από την κορυφή στη βάση, έστω αφισοκολλώντας.

Το 2004 το ΠΑΣΟΚ σερνόταν ημιθανές στο πολιτικό σκηνικό. Συντηρούνταν τεχνηέντως, με την υποστήριξη του κρατικού κορβανά. Ηταν ένα κόμμα κρατικοδίαιτων που έβλεπε ύποπτα κάθε προσπάθεια ιδιωτικής προκοπής στη χώρα. Ενα κόμμα που κάποτε κήρυσσε τον τρίτο δρόμο προς τον σοσιαλισμό και τώρα επιχειρούσε να βρει τον τρίτο δρόμο προς τον καπιταλισμό. Ηταν ένα κίνημα που έθρεψε μύθους πολλούς και τράφηκε εκλογικά επί μακρόν από αυτούς.

Αυτό το ΠΑΣΟΚ ο κ. Παπανδρέου δεν είχε ελπίδα να το αναστήσει στα μάτια των πολιτών. Χωρίς κομματικούς μηχανισμούς όμως, ούτε ο κ. Σημίτης δεν τόλμησε να πάει σε εκλογές. Ο πρώην πρωθυπουργός μπορεί να απεχθανόταν αυτούς τους μηχανισμούς (δεν τράβηξε και λίγα από αυτούς!), αλλά γνώριζε ότι εκλογές δεν γίνονται χωρίς αυτούς. Η παραδοσιακή πολιτική χρειαζόταν τους ενδιάμεσους, ακόμη και αν ο κορυφαίος ήταν χαρισματικός στο μπαλκόνι· άσχετα αν ο κ. Σημίτης δεν ήταν.

Δεν ξέρουμε πόσο άλλαξε το ΠΑΣΟΚ, αυτό όμως που άλλαξε είναι ο τρόπος άσκησης πολιτικής που εισήγαγε αθόρυβα (επειδή τα ΜΜΕ δεν ασχολούνται) ο κ. Παπανδρέου. Διά της πληροφορικής τεχνολογίας έκανε by pass το κόμμα. Στην εποχή του Διαδικτύου τα σύγχρονα κόμματα δεν χρειάζονται τις ορδές των κομματικών αφισοκολλητών, οι οποίοι εφορμούν προεκλογικά για την κατάληψη της εξουσίας και μετά αποκτούν «αγωνιστικώ δικαίω» το προνόμιο να λαφυραγωγούν το κράτος. Αυτό που χρειάζονται είναι οι «εθελοντές του Διαδικτύου» · ανθρώπους που θα συμμετέχουν με το πληκτρολόγιο στο γίγνεσθαι της επικοινωνίας, θα περνούν το μήνυμα, αλλά δεν θα διεκδικούν μερίδιο στα κρατικά λάφυρα. Αυτό έγινε στο ΠΑΣΟΚ, αλλά μόνο οι χρήστες του Διαδικτύου το αντελήφθησαν. Η δουλειά που έγινε όλα αυτά τα χρόνια στο ΠΑΣΟΚ ήταν εκκωφαντική στο Διαδίκτυο, αλλά αθόρυβη για τα παραδοσιακά μέσα. Αυτά έτσι κι αλλιώς δεν πολυσκοτίζονται για τέτοια πράγματα. Συνήθως τα χλευάζουν, όπως χλεύαζαν κάποτε οι παραδοσιακοί ΠΑΣΟΚοι το λαπ τοπ που εμφάνιζε ο κ. Παπανδρέου στις κομματικές συνάξεις.

Το σίγουρο είναι ότι πρωθυπουργός δεν χρωστάει στους παραδοσιακούς κομματικούς μηχανισμούς που συμβάλλουν στην εκλογική νίκη. Οπότε, όποιος παλαιοκομματικός εμφανιστεί στο κρατικό ταμείο δεν θα έχει στα χέρια διατακτική. Ετσι τώρα ο κ. Παπανδρέου έχει την ευκαιρία να αποκρατικοποιήσει το ΠΑΣΟΚ και να αποκομματικοποιήσει το κράτος. Αφού έκανε πράξη την υπόσχεση για μικρό κυβερνητικό σχήμα, οφείλει να τιμήσει και την άλλη προεκλογική υπόσχεση: να προκηρύξει όλες τις θέσεις ευθύνης, από τους γενικούς γραμματείς μέχρι τους διοικητές των νοσοκομείων.